Veelzijdige sporters winnen op de Weissensee

Het is inmiddels een Weissensee-traditie: nabespreken met de winnaars van de Alternatieve Elfstedentocht. Natuurlijk mét taart (en deze keer ook champagne). Anne Tauber van iM Farming en Erik Jan Kooiman van AB Transport Group vertellen over de wedstrijd en hun verdere (schaats)seizoen.

De vrijdag na de Alternatieve Elfstedentocht is Seecafé Der Ronacherfels goedgevuld. De laatste toertocht is de dag ervoor al gereden, dus veel schaatsers genieten van het dikke pak sneeuw dat is gevallen en maken een wandeling langs de Weissensee. Met als tussenstop het cafeetje aan de rand van het meer. Erik Jan, Anne en de grote roomtaart op tafel blijven niet onopgemerkt. Regelmatig komt er iemand even een praatje te maken met de winnaars. “Dit vind ik het mooie van zo’n week op de Weissensee,” zegt Erik Jan. “De sfeer is hier relaxed en informeel. Mensen die je niet kent feliciteren je met je prestatie, iedereen leeft mee.”

Volgens plan
De wedstrijd verliep zoals verwacht, vertelt Anne. Bij de dames was er drie ronden voor het eind nog een klein peloton over. “Dat is fijn, zo kun je de groep goed in de gaten houden en houd je overzicht om te demarreren,” zegt ze. “Ik wist dat ik de laatste ronden moest proberen demarrage na demarrage te plaatsen om de rest kwijt te raken. En dat lukte!” Iris van der Stelt wist Anne als enige lange tijd in haar aanvallen te volgen, maar een paar kilometer voor de finish moest zij zich toch gewonnen geven. Met haar vuisten in de lucht kwam Anne over de eindstreep.

Ook bij Erik Jan ging het volgens plan. “We hadden met het team een volgorde gemaakt van wie op welk moment het werk zou doen. Het was mijn taak om tussen de 100 en de 120 kilometer de wedstrijd hard te maken en in de aanval te gaan.” Bij 105 kilometer reed hij weg richting de kopgroep. “Het was de bedoeling dat ik een grotere groep mee zou krijgen, maar ze lieten ons eigenlijk zo rijden. Hierdoor voelde ik dat het wel eens goed kon komen. Ik had goede benen en wist dat ik het af kon maken.”

En dat deed hij. Na een spectaculaire solo van bijna vijftig kilometer haalde Erik Jan de overwinning binnen. Hiermee treedt hij in de voetsporen van zijn vader Jan Kooiman, die de Alternatieve Elfstedentocht in 1993 won. Erik Jan was toen zes jaar. Nu staan ze samen vereeuwigd op het winnaarsbord. Omdat hij zo jong was heeft hij niet veel van de carrière van zijn vader meegekregen. “Het is me allemaal pas later verteld. Wat ik me kan herinneren van zijn carrière zijn de bloemen op de keukentafel. Dan dacht ik: oh hij heeft weer gewonnen. Het is bijzonder om dezelfde grote prijs te winnen.”

Laatbloeier
De 31-jarige Erik Jan wordt wel eens een laatbloeier genoemd. Hij is pas een paar jaar actief als profschaatser. “Als kind schaatste ik al, maar daar stopte ik uiteindelijk mee omdat we alleen maar 500 en 1000 meters reden. Dat was gewoon niet mijn ding. Toen begon ik met wielrennen. Na mijn studie stond ik voor de klas als aardrijkskundeleraar. Dat was goed te combineren met het amateurwielrennen. Ik won mooie klassiekers, maar op den duur was daar het plafond bereikt.”

Toen er een paar jaar geleden veel natuurijs in Nederland was, pakte Erik Jan het schaatsen weer op. Hij kon al snel goed meekomen in de marathons en leverde een knappe prestatie op het Open Nederlands Kampioenschap. “Ik werd vierde op het ONK en daarna kreeg ik een telefoontje van mijn huidige coach Jillert Anema. Hij zei dat hij wel eens met mij wilde praten. Dan weet je dat het serieus is, hij belt niet voor parttime. Had ik net in januari een vast contract voor de klas, kon ik het in juni opzeggen voor het schaatsen. Het was een sprong in het diepe.”

Geen half werk
De 22-jarige Anne richtte zich al wel vroeg volledig op het sporten. Ze stopte met haar studie interieurontwerp om fulltime met sport bezig te kunnen zijn. Naast het marathonschaatsen in de winter, zit Anne de hele zomer op haar mountainbike. Ze reist Europa door voor wedstrijden en haar doelen liggen op EK’s, WK’s en de Olympische Spelen. “Bij topsport komt meer kijken dan je misschien zou denken. Naast de trainingen heb ik al mijn tijd nodig voor afspraken met mijn begeleiding, fysio’s, diëtistes en voor mediaverplichtingen.” Ze merkt het verschil tussen studeren en fulltime sporter zijn. “Ik had moeite om het te combineren. Ik kan geen dingen half doen en dan zie je dat de studie en het schaatsen niet allebei voor 100% lukt. Ik heb veel respect voor de sporters die dat wel naast elkaar doen.”

Als Anne gevraagd wordt te kiezen tussen het marathonschaatsen of mountainbiken, begint ze te lachen. “Dat kan ik echt niet, ik vind het allebei zo mooi! Het is voor mij echt een meerwaarde om twee verschillende sporten te doen. Je hebt momenten dat je wint, dat alles mee zit en het allemaal vanzelf lijkt te gaan, maar iedere sporter komt ook momenten tegen dat het wat minder gaat. Dan is het fijn dat je je zinnen kunt verzetten en echt even in een andere wereld zit.”

Uithoudingsvermogen versus details
Naast marathons richt Erik Jan zich ook op het langebaanschaatsen. Hij plaatste zich net niet voor de Winterspelen in Pyeongchang, maar kon daardoor wel naar de Weissensee. Hij is het met Anne eens: “Ik zie het als een voordeel dat wanneer ik de Spelen niet haal, ik kan schakelen naar het marathonschaatsen.” Ook hij kan geen keuze maken tussen zijn twee sporten. “Hier strijd je tegen de elementen en gaat het om uithoudingsvermogen. Op de baan ben je juist heel erg met de details bezig, hoe kom je uit voor de bocht, hoe maak je je slag af, hoe steek je met je linkerbeen onderdoor en hoe ga je met je rechterbeen het rechte stuk op? Het heeft allebei wel wat.”

Het schaatsseizoen van Anne stopt na de Alternatieve Elfstedentocht. “Daar leef ik de hele winter naar toe en daarna ga ik het zomerseizoen weer in. 10 maart is de eerste World Cup al. Wat bij de schaatsers nog winter is, is voor mij al het mountainbikeseizoen. Daar kijk ik alweer ontzettend naar uit. Ik stap na deze overwinning in ieder geval met een heel goed gevoel van het ijs af!” Erik Jan schaatst nog even door. Na de Weissensee volgen de laatste drie KPN Grand Prix wedstrijden in Zweden. “Daarna switch ik weer naar kort en krachtig voor de laatste World Cup van 16 maart.”

Marathon Magazine (met Stephanie Herpers) – Maart 2018